Nu werkgevers het steeds vaker niet lukt om vacatures te vervullen, wordt de schuldvraag actueel. Komt het door de ouderwetse P&O-ers die “niet commercieel zijn en geen communicatiekennis hebben” of juist door jonge recruiters die “leeftijdgenoten zoeken”?

De discussie is deze week geopend in Computable. “HR-medewerker ongeschikt voor werven personeel”, schrijft het ICT-vakblad.

Niet commercieel genoeg
Als bron voor het artikel citeert Computable slechts n bron: Bianca Roelandschap, recruiter bij eFocus Groep. Volgens haar zijn hr-medewerkers “gewoon niet commercieel genoeg”.

Volgens de recruiter van eFocus moeten werkgevers dan ook hun wervingsbeleid drastisch veranderen. “Hoewel de meeste bedrijven hun wervingsacties overlaten aan de medewerkers van de personeelsafdeling, zouden ze daarvoor beter een commercile recruiter met communicatiekennis kunnen inschakelen”, aldus Computable.
“De mensgerichte HR-manager is ongeschikt om het gevecht op de krappe arbeidsmarkt te winnen”, aldus Roelandschap. “Hij of zij heeft verstand van de mensen die al bij het bedrijf werken, maar weet niet waarnaar potentieel personeel op zoek is.”
Uiteraard hebben recruiters wl die kennis, waardoor zij personeel kunnen werven “dat past bij de functie en het bedrijf”.

Recruiters blijken overigens nogal te worden onderschat als we Bianca Roelandschap mogen geloven. Computable: “Bovendien zouden recruiters de identiteit van een bedrijf beter kunnen uitdragen door ?de waarden, de missie en de visie van een organisatie te bepalen’. Dat zou bij met de reguliere personeelsmedewerker nog vaak misgaan.”

Onmogelijke eisen
In het AD legden Rens de Groot (voorzitter van de Centra voor Werk en Inkomen) en Hans Kamps (voorzitter van de ABU, de branchevereniging van uitzendbureaus) de schuld juist bij werkgevers, in het bijzonder bij de recruiters.
Volgens beide heren hebben werkgevers het meestal aan zichzelf te wijten als ze vacatures niet vervuld krijgen. “Zij vragen het onmogelijke van nieuw personeel. Vaak is dit niet te wijten aan onwil of opzet, maar komt dit doordat werkgevers de juiste eisen niet kunnen formuleren”, aldus het AD.

“Werkgevers zijn gericht op omzet en productie, maar hebben niet de capaciteit voor goed personeelsbeleid”, zegt De Groot in het AD. “Wervingsfunctionarissen zijn vaak jong en zoeken leeftijdgenoten. Werkgevers zeggen letterlijk tegen me: ?We kopen ze wel weg?.”
“Het heeft bijvoorbeeld geen zin te blijven zoeken naar jongeren mt ervaring in lassen en metaalbewerken”, aldus Kamps. Het dagblad schrijft verder: “Volgens Kamps beoordelen intercedenten van een uitzendbureau werknemers veel meer op kennis en ervaring en minder op vooroordelen dan bedrijven doen. Via het uitzendbureau komt de groep moeilijkere werklozen dan toch nog aan een baan.”

Wie moeten we geloven? De recruiter die zegt dat P&O’ers er weinig van terecht brengen, maar dat recruiters zo geweldig zijn? Of de voorman van de uitzendbureaus die erop wijst dat werkgevers kandidaten niet zo goed kunnen beoordelen als die alwetende uitzendbureaus?

Lees ook:
Strategische recruitment: sneller en beter.